2011–2020 · 32 yazı
Yazılar
Ahmet Anıl Kutlu'nun 2011–2020 yılları arasında kişisel blogunda yayımladığı öyküler ve yazılar.
2011
- Ters“Yaşamaz,” dediler doktorlar. “Yüreği kocaman, bedeninin iki katı.
- Saatin 25'iZamanı geldi, yola çıkmam gerek. Havanın soğuk olduğunun farkındayım.
- Gençİçerisi boştu. Cam kenarındaki masaya oturdum. Yanıma gelen genç adama balıkla birlikte rakı söyledim.
- Uçurtma“Gece durgundur, perdesi saklar hayallerimizi…”
2012
- UzakVurdum onlarca kez, binlerce kez seni. İki kaşının ortasından vurdum.
- Sol-sağÜşüdüm… Hastalanıyorum galiba. Üzerimde bir kırgınlık var. Oysa deli gibi örtünüyorum.
- CanGözlerimi açtığımda aklıma ilk gelen sendin. Sonra bebeğimiz…
- ŞarkıYağmur başlamış, okul çıkışındaki kalabalık bir anda kaybolmuştu.
- VedaTelefon çaldığında sakin sakin konuştum. Oturduğum yerde bir süre öfkelerini, kızmalarını, gülümsemeni, yüreğini, çocukluğumu düşündüm.
- GünYatağından kalktı. Her uyandığında yaptığı gibi, her yanı onun resimleriyle kaplı duvarlarda gözlerini gezdirdi.
- Ceninİki erkeğin arasında uyandı. Sessizce uzanıyordu aralarında.
- BaşlangıçGüneş doğmadan uyandım. Yattığım yerden kırmızı ışıklı saati seyrettim.
- Şehirler arası“Soğuk bir yer,” demişlerdi buraya gelmeden önce.
- BarışKonvoyun içindeyim. Bir ayrılışın kutlaması var. Herkes, benden ayrılıyor diye mutlu sanki.
- SekKendisini salaş bir meyhanede buldu. Konuşamıyordu. Cam kenarındaki masaya oturdu.
2013
- MasalHavalar ısınmaya başlamıştı. Güneş, yaklaşan yazın habercisiydi.
- ÇarkSabahtan beri havada bir sıkıntı var. Her yer gri. Masamdaki takvim olmasa belki de bugünü unutacaktım.
- MücadeleHavaalanından dönüyordum. İnsanlar hükûmeti protesto etmeye devam ediyordu.
- MakasYirmi bir yıl sonra kilidi elleri titreyerek tuttu. Anahtarı yerine takıp çevirdi.
- UmutKendisini dünyanın en şanslı insanı gibi hissediyordu. Oğlunun elinden tutmuş, onu yatağına götürüyordu.
- Telefon“Dargınsak eğer, üç günü geçeli aylar oluyor, haberin olsun.”